Financiële begrippenlijst: Deel 3

Risicotolerantie

Financiële investeringen gaan altijd gepaard met een bepaald risiconiveau. Iedereen die wil investeren moet de risico's van een investering van tevoren kennen en begrijpen. Daarnaast moeten beleggers begrijpen hoeveel verlies ze zich financieel kunnen veroorloven en hoeveel risico ze kunnen tolereren om 's nachts nog goed te kunnen slapen. Zowel de financiële omstandigheden als de individuele houding bepalen iemands persoonlijke risicotolerantie.

Het verkeerd inschatten van je eigen risicotolerantie kan een aanzienlijke impact hebben op de vermogensopbouw op lange termijn. Iemand die bijvoorbeeld zijn/haar eigen risicotolerantie overschat bij het beleggen in aandelen, zal waarschijnlijk bij de eerste prijsdaling de aandelen weer verkopen. Door dit te doen, zouden ze verliezen realiseren en mogelijk de daaropvolgende koersstijging missen, wat hen op de lange termijn rendement kost. Aan de andere kant zouden mensen die hun eigen risicotolerantie te laag vinden en daardoor te conservatief beleggen, op de lange termijn waarschijnlijk een aanzienlijk lager rendement behalen dan ze zouden moeten.

De individuele risicotolerantie wordt doorgaans bepaald bij beleggen via een vermogensbeheerdienst zoals de digitale vermogensbeheerdienst van Scalable Capital ("Wealth") door middel van een enquête om de individuele verliescapaciteit en risicohouding te bepalen. Hiervoor worden variabelen zoals investeringshorizon, inkomenssituatie, vermogen en investeringsdoelen verzameld.

Samengestelde rente (Compound interest)

Samengestelde rente is de rente die beleggers ontvangen op de rente die zij op hun effecten hebben verdiend. Het samengestelde rente-effect (compound interest effect) is een belangrijk concept bij het beleggen van geld, omdat samengestelde rente ervoor kan zorgen dat activa exponentieel groeien, op voorwaarde dat het in elke beleggingsperiode behaalde rendement niet aan de belegging wordt onttrokken, maar in de volgende beleggingsperiode verder wordt geïnvesteerd. Aangezien het nieuwe investeringsbedrag voor de volgende periode niet alleen bestaat uit het oorspronkelijke investeringsbedrag, maar is verhoogd met de reeds behaalde rente/rendementen, kunnen in de volgende periode in absolute zin hogere rente/rendementen worden gerealiseerd.
Voorbeeld: Een initiële investering van 10.000 euro genereert een jaarlijks rendement van 5 procent, wat resulteert in een investeringswaarde van 10.500 euro aan het einde van het eerste jaar. Aan het eind van het tweede jaar stijgt de investering tot 11.025 euro, aan het eind van het derde jaar tot een totaal van 11.576,25 euro. Als men telkens het jaarlijkse rendement uit de portfolio had gehaald en alleen het oorspronkelijke bedrag had herbelegd, zou men in totaal slechts 11.500 euro hebben verdiend, dus 76,25 euro minder. Na 30 jaar loopt het verschil op tot 18.219,42 euro, want met samengestelde rente zou je 43.219,42 euro hebben verdiend, terwijl je zonder herbelegging van de rente slechts 25.000 euro zou hebben verdiend.

Spreiding tussen de bied- en laatprijs (Bid-ask spread)

De laatprijs (ook wel: vraagprijs) is de prijs waartegen iemand bereid is te verkopen. De biedprijs is de prijs waarvoor iemand bereid is te kopen. De bid-ask spread verwijst dus naar het verschil tussen de bied- en de laatprijs.

Stop-loss-order

Beleggers gebruiken stop-loss-orders om hun individuele posities in de portfolio te beschermen tegen grote koersdalingen. De verkooporder voor een effect wordt automatisch getriggerd zodra de prijs onder een vooraf bepaald niveau daalt. Belangrijk: Dit betekent niet dat de verkoopprijs identiek is aan de stop-loss-prijs. Het kan iets lager of hoger zijn, afhankelijk van waar de koers zich heeft bewogen nadat het stop-loss-drempel is behaald.

Synthetisch replicerende ETF's

Synthetisch replicerende ETF's (Exchange-Traded Funds) zijn indexfondsen die een index repliceren zonder de onderliggende activa van de index (bijvoorbeeld aandelen) te kopen.
In plaats daarvan stellen synthetisch replicerende aandelenfondsen hun portfolio samen uit een specifieke mandje van effecten (ten minste 90%) en een (door onderpand gedekte of zelfs overgedekte) swap (max. 10%). Een synthetisch replicerende ETF die op deze manier is opgebouwd, houdt dus een mandje onderpand aan in plaats van de individuele effecten van de index. Via de swap (d.w.z. een ruiltransactie) met een partner wordt de prestatie van de mand met zekerheden geruild tegen de prestatie van de werkelijke onderliggende index.
Met synthetische replicatie kunnen fondsbedrijven een index nauwkeuriger repliceren, d.w.z. zonder of met aanzienlijk minder tracking error dan bij sommige fysieke ETF's. Bovendien kunnen sommige indexen, bijvoorbeeld op grondstoffen of op bepaalde opkomende markten zoals India, alleen via synthetische ETF's worden gerepliceerd, omdat de onderliggende activa niet op economisch verantwoorde wijze kunnen worden gekocht of aangehouden. Olie en aardgas zijn hiervan een voorbeeld.
Het betrekken van een of meer partijen bij de SWAP-transactie creëert een extra tegenpartijrisico (wanbetalingsrisico) ten opzichte van de tegenpartij van de swap.

Volatiliteit

Volatiliteit is een risicomaatstaf die aangeeft hoe sterk de prijzen van effecten fluctueren. Hoe hoger de volatiliteit, hoe risicovoller de investering. Een hoge volatiliteit is echter in het algemeen niet altijd een slecht teken, maar ook een uiting van mogelijkheden voor prijsstijgingen van het effect.

Warrants

Met een warrant participeer je onevenredig in stijgende (call) en dalende (put) koersen van een onderliggende waarde. De prijs wordt ook beïnvloed door de volatiliteit en de resterende looptijd van de warrant.